Het boeddhisme kent in zijn repertoire aan technieken een belangrijke plaats toe aan ritueel. Dit gaat al terug tot het oudste boeddhisme. Vaak worden bestaande rituelen aangepast. Zo zien we hoe de Boeddha alle bloedvergieten afwijst bij het brengen van offers alsmede alle vormen van magie en de rol van de priesterklasse als tussenpersoon tussen mensen en goden bij het uitvoeren van rituelen.

Ritueel in het boeddhisme is altijd betekenisvol. Uitgangspunt van ritueel is het boeddhistisch inzicht dat hoe de wereld zich aan ons voordoet, mede bepaald wordt door hoe we er ons toe verhouden. Wie de wereld tegemoet treedt vervuld van haat zal meer haat ontmoeten dan wie vol liefde en mededogen in de wereld staat. Onze houding constitueert mee de wereld.

Het ritueel cultiveert bepaalde houdingen of attitudes om met de wereld om te gaan. Het zijn kleine rollenspelen. In de buiging cultiveren we de houding van respect, in het offeren de act van geven, in het verzorgen van het altaar toewijding en zorg

Als van een ritueel gezegd wordt dat het de geest zuivert dan is dat geen vorm van magie. Het zuiveren van de geest gebeurt heel concreet door het aannemen van een attitude van zorg en door het zorgend handelen. Het verbindt geest en lichaam van de beoefenaar met wat heilzaam is.

A la limite geldt dit zelfs voor meditatie. Je kan ook meditatie zien als een ritueel, als een rollenspel. Door te zitten in meditatie neem je de rol aan van de Boeddha. Het ontwaakte standpunt behoort tot onze meest wezenlijke natuur. In de rituele handeling van meditatie belichamen  en cultiveren we deze houding.