De Boeddha gaf zijn onderricht niet voor boeddhisten maar voor iedereen die er in geïnteresseerd was. Er was geen onderscheid van rang of stand, geslacht of huidskleur. Hij drong zijn onderricht ook nooit aan iemand op. Hij probeerde ook niet zijn toehoorders tot boeddhisten te maken. Hij gaf vrijelijk weg wat hij te geven had aan iedereen die er iets kon aan hebben.

Op dezelfde manier zijn de boeddhistische verenigingen in België er niet om Boeddhisten te werven, maar staan zij open voor iedereen ongeacht zijn of haar levensbeschouwing. Daarom noemen we het boeddhisme dan ook niet-confessioneel.

De mate waarin mensen zich door dit onderricht aangesproken voelen, is heel verschillend. Sommige mensen zullen in een moeilijk moment door een kort citaat geraakt worden en zich daardoor ondersteund voelen. Anderen lezen boeken of gaan naar lezingen en vinden daar voeding in. Nog anderen gaan intens mediteren en studeren met een leraar. Het boeddhisme houdt alle mogelijkheden open. Slechts een kleine groep mensen zullen er zich intens mee willen verbinden en er als monnik of leraar hun leven aan wijden. Maar het onderricht is er voor iedereen, niet enkel voor deze laatste groep. Het is wel dankzij deze laatste groep dat het onderricht kan verder gezet worden en aan de samenleving dienstbaar kan blijven.